آه ای خدای عزیز !

انسان می تواند استر بزاید ؟

وقتی که هر شب

اسبی

در عریانی پیشانی یک مرد

با سر سوار بیندازد

و با طنازی تمام ، پِهِن پَهن کند

تا بکارد انتهای گیسوان سواران بخت برگشته را

و بعد هم جا بسپارد

 به الاغان نرینه ی مست

که خود جهاز آوران این رسوم تاریخی اند

...

آری؛ انسان می تواند استر بزاید

این لباس ها گواه گفته هایم اند

این لباس ها؛

دلهره هایی که از زمانه لبریز می شوند

این لباس ها؛

هم نوایان قلب گربه هایی

که قناری های باکره ای به دندان ربوده اند

و فریاد سر می دهند

تاپ تا تا تاپ تاپ ؛ انسان …  .